İlk iki filmde Mısır’ ı ve binlerce yıllık tarihini hallaç pamuğu gibi atıp da durulan O’Connell Ailesi, kafayı şimdi de Çin’ e takmıştır.. Üstelik karı-koca O’Connell’ lar yetmezmiş gibi bir de Alex oğlan, kadroya katılmıştır..
Sakarlığı zaten genlerinden gelen oğlan, filmcileri de bizi de fazla bekletmez, binlerce yıldır mışıl mışıl uyuyan dehşetli Çin İmparatoru’ nu ve koskoca ordusunu, yirminci yüzyıla değişik çeşnide bir bela olsun diyerekten, mezarından çıkarır.. Bir de bu tipler, mezardan fırlayıp ortalığa saçılmaya -maşallah- öyle de meraklılar ki tutabilene aşkolsun yani..
Üstelik zombileşen Ejder İmparatoru’ nu ve ordusunu durdurabilmek için bizim elemanlar onlara düşman başka bir orduyu da diriltmeye kalkışmazlar mı?. İşte o andan itibaren hissettim ki, bütün bu olan bitenlere dayanacak takatim -gayrı- azalmıştı..
Zaman zaman belirgin bir iştah durumu gösterseler de bu bitmek bilmeyen kısır döngüye yeniden girmelerin, manasız debelenmelerin O’Connell’ ları dahi bıktırmış olduğunu gördüm ki bu, -senarist marifetiyle elbette- diyaloglarına bile yansıyordu..
Yine de, görevden -ve paradan- kaçacak kadar salak değildirler: Oğluyla arasında en fazla beş yaşlık bir fark göründüğü halde -beceriksizce- yaşlı adam rolü yapan Rick O’Connell, karısını, kayınçosunu, yakları, -yetmedi- yetileri falan da yanına alarak, bir nevi Indiana Jones parodisi tadında, güle oynaya -ailecek- dünyayı kurtaracaktır..
Dünyanın her köşesindeki (Sırada da Peru mu var ne?.) ölmeye yatmışları bi şekilde uyandırıp -sanki hazırda yeterince bela yokmuşçasına- insanlığın başına sarıp, filmin sonunda da geldiği yere gönderen; -akla ziyan- hikayelerini az önce ciddiye alıp, biraz sonra da onunla dalga geçen ‘tuhaf’ bir espri anlayışına sahip bu filmleri, -bir izleyici olarak- benim ciddiye almam beklenemezdi sanırım..
Tamam, bu tip filmlerde mantık aranmamalı, eğlenmeye bakılmalı ama –ne yapayım ki- gittiğim her filmde, bir takım sinemasal pırıltılar ya da kırıntılar arıyorum ben.. Bir şeyler bulamayınca eğlenemiyorum da.. Böyle işte, huyum kurusun..
September 1st, 2008 at 08:47
teşekkürler